Rize Fotomaratonu (2. Gün)

2. Gün

Yine güneşsiz bir gün.

İlk günün yorgunluğuyla kalkmak zor oldu. Yine gün ağarırken otostop çekiyorduk. Önce bir kamyonete bindik. Sürmene’ye kadar götürdü bizi. Oradan sonra tekrar otostop denedik. Uzun bir bekleyişten sonra bir doğan durdu ve bindik. İçlerinden birisi çok feci sarhoş. Adam bizimle konuşurken bir yandan şoföre vuruyor, arabanın direksiyonunu tutup çevirmeye çalışıyordu. Bir ara arkadaşına bizimle Rize’ye gelmek istediğini söyledi. Sonrasında vazgeçerek bu defa arabayı bize vermek istediğini söyledi. Bu eğlenceli yolculuk da Of’da son buldu. Buradan otostop denerken bir başkası aldı biri ve İyidere’ye kadar götürdü.

Başladık 4. kez otostop çekmeye derken iki kapılı sarı bir Opel durdu önümüzde. Bizim için değildir derken konuşunca bizim için durduklarını ve Rize’ye gittiklerini öğrendik. Koltukları yatırıp arkaya geçtik derken arabanın fırladı yerinden. Cem’le arkada koltuğa yapışarak, bir sağa, bir sola savrularak Rize’ye ulaştık.

Yine çay, yine simit. Bu defa poğaça da var. Zeytinli.

Ardından minibüse geçtik. Bu sefer rota Çat. Ardeşen girişindeki yol ayrımından Çamlıhemşin’e döndük. Çamlıhemşinden sonra sağdan devam ederek Çinçiva’ya ulaştık. Devam ettik ve bir yerde durduk. Meğer bizim hep geçip gittiğimiz yolun kenarında eşsiz “şimşir ormanı” varmış. Burada durarak bolca fotoğraf çektik.

DCIM101GOPRO

52613 - 3

21036-1

Çekimlerin ardından Elevit’e hareket ettik. Öncelikle Çat’a ulaştık. Soldan devam ederek yol üzeride bulunan taş kemer köprüye ulaştık.

foto-maraton2

Buradaki çekimleri de tamamladıktan sonra araçlara binerek son durak, Elevit’e ulaştık. Elevit’i önceki gidişimde sevmemiştim ama bu defa aksini söylebilirim. Çünkü orası artık anılarımın olduğu biryerdi.

IMG_5792

Araçtan inince fotoğraf çekmek yerine ekipten ayrılıp doğrudan köyün içine girdim. Köy diyorum, burası hem yayla hem köy. Diğer ismi Yayla-köy. Yukarı doğru giderek hatırladığım bir evi aradım. Bulduğumda önüne oturup etrafı izlemeye başladım. Bu sırada Cem de yukarı geldi.

Tur esnasında Elevit’de çadır kuracak yer ararken bir teyzeye yakalanmıştık. Bizi çok feci azarlamıştı “buralara bisikletle çıkılır mı?”, “kurtlara kuşlara yem olacaksınız yukarıda”, “annenize yazık” diyerekten. Sonucunda bize evinin önünde çadır kurdurmuştu. İşte o ev şuan önünde oturduğum evdir. Bir yıldan fazla bir süre geçmiş üzerinden…

Burada sağa sola bakınarak oyalandım. Buradan sonra dere kenarına inerek uzun pozlama denedik.

21036-2

Ardından araca geçerek dinlendik. Elevit’in ardından rota Rize. Yolda giderken Çayeli’de inmeye karar verdik. Bunun için araçtayken biz fotoğraflarımızı seçip cd ve formlarımızı doldururken araçtakiler bizi izliyordu. Araçtan tam inecekken Cem’in cd sinde sorun çıktı. Yeni cd vererek bir süre bizim cd ye verileri yazmamız beklediler. İçerisinde belge ve cd olan zarflarımızı teslim ederek indik ve araçlar Rize’ye devam etti. Biz ise otostopla Trabzon’a döndük

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s